محاصرهء چند روز ، رئيس عبد الرحمان را دستگير نموده به ملازمت امير مؤيّد رسانيدند و امير مؤيد [ 111 ب ] چند روز او را در بند نگاه‌داشت و در سال آينده فرمود تا او را از بند بيرون آورده به قتل رسانيدند . و در همين سال امير مؤيّد قهندز نيشابور را نيز متصرّف شد . و باز در همين سال امير مؤيّد لشكرى فراوان به خواف فرستاد . و خواف را امير ارغش داشت . و چون توجّه سپاه امير مؤيّد به خواف را شنيد ، جمعى كثير از سپاه خود در جاىهاى تنگ به كمين نگاه‌داشت و جمعى را به جنگ ايشان فرستاد . چون سپاه امير مؤيّد ، كه در كمال غرور و سربلندى بودند ، به آنجا رسيد ، جماعتى قليل را ديدند كه به جنگ ايشان آمده . ملاحظه نكردند ، بر ايشان تاختند . آن جماعت اندك ممانعت نموده روى به گريز نهادند و آن‌مقدار مسافت گريختند ، كه سپاه امير مؤيّد را از برابر كمينگاه درگذرانيدند . و در اين وقت سپاه بسيار از كمينگاه برآمده از عقب ايشان به شمشير و شپهء تير درآمده ، اكثر سپاه امير مؤيّد را به قتل رسانيدند و جمعى قليل خود را پياده به كوه و درّه انداختند و به حال ابتر خود را به نيشابور رسانيدند . و قبل از شكست يافتن اين فوج ، امير مؤيّد فوجى ديگر به جانب بوشنج هرى - كه داخل ولايت سلاطين غور بود - فرستاده ، آن فوج نيز از اهالى بوشنج شكست يافته به نيشابور آمدند . و از جمله وقايع اين سال آنكه در روز سه‌شنبه چهارم شهر ربيع الآخر ، از دعات اسماعيليهء نزاريّه ، كيا محمّد بن كيا بزرگ اميد ، كه مدّت بيست و پنج سال حكومت آن طايفه بالاستقلال كرد و در عهد او رفيقان بسيار كارها كردند و دژها ساختند ، وفات يافت . و جماعتى كه به روزگار كيا محمّد بن بزرگ اميد بر دست نزاريان و فداييان ايشان كشته شده بودند ، اسم آنها اين است : راشد بن مسترشد عباسى در اصفهان بر دست چهار رفيق به قتل رسيد . قاضى قهستان ، كه به فتوى او رفيقان را مىكشتند ، در لشكرگاه سلطان سنجر بر دست ابراهيم [ مؤيد ] دامغانى در سنهء پانصد و سى و سه هجرى كشته شد . همچنين قاضى تفليس - كه كشتن رفيقان را واجب مىدانست - در محرّم مذكور بر دست ابراهيم مؤيّد دامغانى كشته شد . و قاضى همدان كه چند رفيق را بعد از كشتن سوخته بود ، در دست اسماعيل خوارزمى در سنهء پانصد و سى و پنج به قتل رسيد . همچنين در منتصف ماه جمادى الأولاى سال مذكور يمين الدّوله خوارزمشاه در لشكرگاه سلطان سنجر در موضع خوارزم درّه به قتل رسيد و نام قاتلش به نظر متتبّع نرسيد . و ناصر الدّوله مهلهل در كرمان به دست حسين كرمانى در سلخ محرّم سال مذكور كشته شد . و هم در ماه شوّال سال مذكور ، جوهر خادم ، كه از جملهء امراى سلطان سنجر بود و از كمال قرب و رتبه به « جوهر مقرّب » ملقّب بود ، بر دست يكى از فداييان ، كه نامش مشخص نشد ، به